Det handle kort og godt og ha ein god dialog med hunden sin, og la han få være hund ikkje maskin. Eg var litt tideleg ute på trening i dag, og fekk derfor ta eit og anna bilde av Artemis med dymmi (ho er ikkje glad i kamera, men eg fekk ho likevel på brikka)

Så var det over på lydihetstreninga her legg eg mest vekt på gå påfot eller påplass, sitt og bli, elles så er det berre det å være til stades også eit moment, her er Artemis suveren, avslått til ein vær tid, finst ikkje stress i henne i slike situasjonar, og andre hundar lar ho seg aldri distrahere av.

Vi har nemlig våre i Trondheim på treningstreff med Artemis sine søsken, Aron, Aragorn og Arja, tre trivlige søsken. Vi hadde treff trening frå kl 10.00 til kl 20.00 og klokka gjekk så fort, og det gjer den når det er mykje vi skal nå over, og være inn om i trenings filosofien.

Det var jaktmoment som sto på agendaen, og eg fekk testa sjå at alle var/kunne være rolige i passivitet og dymmi bar dei på ein fast mjuk måte alle, og med rolig munnen. Alle var naturlig rolige i forhold til andre hundar uansett kjønn, god hundetoleranse. Eksteriøret var også bra, pene utrykk, mørke fine auge, gode hovud. Størrelse på dette kullet er eg godt nøgd med. Akkurat passe store, Aragorn var størst, og han var vell i overkant av 62 cm, Aron var mindre, og han var ikkje målt, men eg kan tippe til ca 60 cm, Arja var som Arwen akkurat passe, lita og nett, velbygd og sterk.

Aron er det som har trenet mest apportering (enn om ikkje så mykje), og han kjørte vi i markeringstrening både på vann og på land i tilegg fekk vi han på kaldtvilt, etter litt jaktleik med anda utført av Hanne tok han anda og den bar han stolt, og med rolig munn !!!! det var toppers å sjå.

I tilegg var det kos med grilling, bollar, salat, kaffi og sjokolade, alt hadde dei fiksa til treffet, og det var verklig trivelig å komme til treningstreffet, og eg kjem gjerne igjen for ei ny trenings økt, både i jaktmoment, og meir kvardagslige treningstips.

Litt bilde av Ar- gjengen kjem ut etter kvart, og vil hamne litt her og der, og ei samling på fotosida vil også komme, men bilde er krevjandes å jobbe med, og eg har lite tid akkurat no, masse som skal ornast, men det kjem...

No nærmare det seg klubbmeterskapet i jakt, og det blir opplegg som ein WT. Derfor trenar vi markering i dag, enkle markeringar mot eit referanse punkt, dette med å bruke eit referanse punkt i nyinnlæringa legg eg vekt på, grunnen er at hunden skal trene minnet, og vi har kontroll på radiusen hunden søker i. Brukar vi eit referanse punkt, og hunden spring vidt og søker så må vi berre blåse av og starte på nytt. Målet med referanse trening er nettopp dette at hunden skal ta bilde av området og holde seg der, ikkje søke stort, men søke i det aktuelle området, og dette virke.. Artemis treng slik trening, ho er nemlig ikkje så god på markeringar ennå, tar ofte feil av kor dymmien landar, så er må det gå i referanse, og auking i avstand gradvis til ting blir spikra.

Vi avslutta med felt der alle hundane fekk hente tre dymmia kvar, det kom Artemis seg også igjennom, enn om ho tok nokre lange turar ut av feltet (litt i slekt med Arwen er ho hi hi..)

No var den første dymien langt unna, og eg sende Arwen på ei dirigering og fekk såleis heim den dymmien som Artemis skulle hente først. NO tenke eg at ho skulle få lov å hente ein dymmi på riktig vis, og kasta ikkje langt ut, men kva trur du ho skulle.... Artemis la på svøm i retning der Arwen hadde vore på dirigering etter den første dymmien, og la i veg med igjen øyre, ho svømte og ho svømte, høyrte ikkje på meg om at ho skulle komme heim. Ein svert lang symje tur hadde ho, ho gav ikkje opp så lett, og eg har aldri før hat hund som har svømt så langt bort og vore så lenge på leit etter dymmi før, denne Artemis er heilt ute av hand av og til :-) god eigenskap dette med å symje langt, men dette med å ikkje høyre etter er verre.... eg kan no ikkje symje mange hundrede meter etter henne heller. Konklusjon ho er ein svert god symjar, og ho symjar mykje raskare enn Arwen, talent i vannet har ho berre ho klare å markere :-) 

Eg har såleis eit potensiale å jobbe med så her må eg ta rev i segla og få befeste ein del signla på denne tutta mi, eg har ikkje prioritert henne så mykje som eg skulle, dette på grunn av at eg prioriterar Arwen og vil framleis gjere det denne sesongen, neste år blir det andre bollar då skal Artemis kjørast opp i prøveform.

Artemis har også fått tur kvar dag, og ho har vist vore rolig, og ikkje nokon Arwen som skulle fangast... berre kosa seg. I tilegg har ho røyta ho har mist all den tjukke fine pelsen sin så no ser ho ut som ein liten pjuskete unghund, og ein ser tydelig kor kraftig Arwen er i forhold til Artemis. Arwen røyter ikkje, og ho har masse muskelmasse som vi alle kan misunne.

Ei gladmelding på dogweb i dag nokk ein ar-ungdom er rønka, ARJA er fri A på hofter og albuer. Gratulere Bente!!

Vi har vore på sandsøya ei veke, og feriert og då har eg trena Artemis litt. Eg har kjørt mykje veikryss på henne i rett ut treninga, og fokuset er signal. Eg linje trena henne med vekselvis sending til den eine eller den andre vegen, og eg har brukt skott, vender og sender der som ikkje var skot. Eg legg dymmiane tett og er ikkje redd for byting, mykje betre å gjer det slik at ting blir trygge frå dag ein. Tempoet er rått som på Arwen, og det same er spontaniteten.

Markeringstrening har det blidt, eg har kalla ho inn vist ikkje ho spikra, men starta søke stort. Dette med å få heim ein hund med arbeidslyst kan være krevjande derfor prøver eg å få henne heim i slike situasjonar så få ho ein ny markering, dette er fordi eg vil ha god hund på markering, og trenar søk separat.

Arwen sitter bak og følgjer med, og for tilslutt hente markeringar som Artemis ikkje tok, dette er ingen problem for henne, ho har nemlig klistergjerne når ho konsentrerar seg.

Felttrening har vi også gjort litt av, det er rutine jobb og har ein litt genetist anlegg for jobben, så blir ein bra tilslut. Eg les ho slik at ting blir betre etter kvart, ho treng erfaring, Artemis går litt igjen der ho har hat funn, spring litt fort og ikkje alltid på nasa. Det positiv her er at ho går stort jobbar med stor fart.